تسوئ ( tasvi ' ) و تسؤئة ( tasveat ) م . ع . سوء عليه صنيعه تسوئة و تسويئا : عيب كرد او را و منسوب به بدى نمود و بد گفت . و منه ان اسأت فسؤى على يعنى اگر بد كنم بگو كه بد كردى . تسوية ( tasveyat ) م . ع . سويتة : راست و برابر كردم او را . و سويت بينهما : برابر كردم هر دو را و بر يك مثل نمودم . و كذا سواه به يعنى مثل آن ساخت آن را . و سويت عليه الارض ( مجهولا ) : هلاك شد در آن زمين . تسويد ( tasvid ) م . ع . دليرى و مهترى گردانيدن . و مهتران قومى را كشتن . و سياه كردن و كوفتن پلاس كهنه را جهة مداواى پشت ريش شتران . تسويد ( tasvid ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سياه كردگى . و تسويد اوراق : نوشتن ورقها . تسوير ( tasvir ) م . ع . ياره بر دست كسى نهادن . و بر ديوار برآمدن . تسويس ( tasvis ) م . ع . سوس در افتادن در چيزى . و آراستن و زينت دادن كارى را بر كسى و مرتكب آن شدن يق سوس له امرا فركبه : و سياست در گردن كسى افگندن يق سوس فلان امور الناس ( مجهولا ) اى صير ملكا . تسويط ( tasvit ) م . ع . آميختن چيزى را به چيزى . و زملوق از شاخهء گندنا بر آوردن و خلط كردن در كارى يقال سوط الرجل امره اذا خلطه . تسويغ ( tasviq ) م . ع . روا داشتن چيزى را . و سوغه كذا : داد او را آن چيز و روا كرد عطا را . تسويغات ( tasviq t ) ا . ع تسويغات السلاطين : عطاهاى پادشاهان . تسويف ( tasvif ) م . ع . در تأخير انداختن چيزى را . و سوفت فلانا امرى : مالك كار خود گردانيدم فلان را و حاكم گردانيدم او را در آن كار . و بار بار سوف افعل گفتن كسى را يق سوفت الرجل اذا قلت له مرة بعد اخرى سوف افعل . تسويق ( tasviq ) م . ع . سوق الشجر : تنه‌دار گرديد درخت . و سوق فلانا امره : مالك گردانيد فلان را بر كار خود . تسويك ( tasvik ) م . ع . سوك فمه : ماليد دهن را ( شدد للمبالغة ) . تسويل ( tasvil ) م . ع . آراستن كارى را يق سولت له نفسه اى زينت . و بىراه كردن شيطان كسى را يق سول له الشيطان اى اغواه . تسويلات ( tasvil t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فريب و اغوا . و تسويلات شيطانى : فريب و مكر و اغواى شيطان . تسويم ( tasvim ) م . ع . تكليف كارى دادن كسى را . و دادن و بر سر خود گذاشتن كسى را . و سوم الفرس : نشان و علامت گذاشت اسب را . و سوم الخيل : رها كرد اسبان را بچرا . و سوم على القوم : غارت كرد بر آن قوم و تباهى رسانيد . و سوم فلانا : گذاشت فلان را . و سومه فى ماله : حاكم گذاشت او را در مال خود تا هرچه بايد كند . تسويه ( tasvie ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - راست كردگى و درست كردگى و برابرى . تسهر ( tasahhor ) م . ع . بيدار بودن . تسهل ( tasahhol ) م . ع . آسان و نرم شدن . تسهوك ( tasahvok ) م . ع . سبك و آهسته رفتن ستور . تسهيد ( tashid ) م . ع . بىخواب گردانيدن كسى را و بيدار بودن . تسهيل ( tashil ) م . ع . نرم و آسان گردانيدن يق سهله تسهيلا . تسهيل ( tashil ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سهولت و آسانى . تسهيم ( tashim ) م . ع . چادر مخطط بافتن . تسى ( tasi ) ا . پ . تشى و خارپشت . تسيار ( tasy r ) م . ع . سارسيرا و مسيرا و مسيرة و سيرورة و تسيارا . مر . سير . تسيج ( tasayyoj ) م . ع . گرد گرفته شدن . تسير ( tasayyar ) م . ع . تسير جلده : باز شد پوست او . و تسير بسيرته : بروش او رفت . تسيطر ( tasaytor ) م . ع . برگماشته شدن . و مسلط كردن يق قد تسيطر عليهم . تسيطل ( tasaytol ) م . ع . تنها و بىهيچ چيز بودن يق جاء يتسيطل اذا جاء وحده و ليس معه شيئ . تسيع ( tasi ' ) ا . ع . نه يك . ج : اتساع . تسيوء ( tasayyo ' ) م . ع . تسيئت الناقة : فرو گذاشت شتر ماده شير را از پستان بدون دوشيدن . و تسيئت الامور : مختلف شدند كارها . و تسيأفلان : اقرار كرد فلان پس از انكار . تسييى ( tasyi ' ) ا . ع . سياها تسييئا : دوشيد شير گرد آمده را . تسييب ( tasyib ) م . ع . گذاشتن ستور را بر سر خود . تسييئة ( tasyiat ) م . ع . سياها تسييئة : دوشيد شير گرد آمده را . تسييج ( tasyij ) م . ع . سيج حائطه : احاطه كرد باغ را . تسييح ( tasyih ) م . ع . چادر مخطط بافتن . تسيير ( tasyir ) م . ع . راندن . و از